Ο γάμος, ως θεσμός, φαίνεται, παρά τις όποιες κρίσεις αντιμετωπίζει, να αποτελεί επιλογή της πλειοψηφίας των ανθρώπων. Αλλά και όσοι δεν επιλέγουν το γάμο με την τυπική του μορφή, κάποια στιγμή της ζωής τους, καταλήγουν στην επιλογή μιας σταθερής και μόνιμης σχέσης συμβίωσης. Πώς γίνεται όμως αυτή η επιλογή;

Για να μιλήσουμε για τη σημασία του επαρκώς καλού γονέα κατά τη διάρκεια της εφηβικής ηλικίας, θα πρέπει πρώτα να μιλήσουμε για την αρκετά καλή μητέρα κατά τη διάρκεια της βρεφικής ηλικίας. Η μητέρα είναι το σημαντικότερο πρόσωπο, το μοναδικό αρχικά στη ζωή του παιδιού. Η σχέση μαζί της, από τις πρώτες κιόλας ημέρες της ύπαρξης του βρέφους, θα καθορίσει τη ζωή του και θα οδηγήσει στη δημιουργία ενός υγιούς και αυτόνομου ενήλικα, ή το αντίθετο. Η θεωρία της αρκετά καλής μητέρας, καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τη σημασία της σχέσης του βρέφους με τη μητέρα, αρχικά στους κόλπους της ψυχαναλυτικής θεωρίας και στη συνέχεια σε ένα ανοιχτό κοινωνικό πλαίσιο, που απενοχοποίησε σε μεγάλο βαθμό το μητρικό ρόλο.

Εισαγωγή

Η Υπαρξιακή ψυχοθεραπεία, αντλεί την προέλευσή της από τη Φροϋδική ψυχανάλυση. Η θεραπευτική της πρακτική διαμορφώνεται, κατά ένα μεγάλο μέρος, σύμφωνα με τις γενικές γραμμές των βασικών ψυχαναλυτικών πρακτικών και αρχών. Διατηρείται το ίδιο θεραπευτικό πλαίσιο και οι βασικές αρχές. Διαφοροποιείται όμως από την ψυχανάλυση σε ότι αφορά την ερμηνευτική δραστηριότητα του θεραπευτή ως προς τις ψυχοδυναμικές ερμηνείες που στηρίζονται σε ένα προκατασκευασμένο ερμηνευτικό μοντέλο, ή σε μια θεωρία των ενορμήσεων και του ψυχικού οργάνου.

Πριν από λίγους μήνες, παρακολούθησα μια εξαιρετική θεατρική παράσταση με τίτλο «Αλιγάτορες» μεταφορά του βραβευμένου ψυχολογικού δράματος του Andrew Keatley, στην ελληνική θεατρική σκηνή.